“Hık diyip gidelim” dost

02 Mayıs 2012 // Posted in Dağcılık  

Ellerim acıyor, kollarım şişti, duvarda kayıp duran ayağım ve titreyen bacağım. Hamle yapmak lazım… Boltun baya
üstündeyim. O an sana bakıyorum… Emniyetim ellerinde, gözlerinde “yapabilirsin sen bunu” bakışı. Ve gidiyorum…

Yapabilsem de yapamasam da bildiğim bir şey var; güvendiğim ellerdeyim.

Partnerlik önemli. Çünkü en küçük yanlış affetmez. Yalnız değilsin, seni tamamlayan biri var orda. Elinin kayayı tutuşundan
bile tanımalı seni, ipin diğer ucunda bir sen olmalı, hissetmeli ne zaman rahatsın, ne zaman zordasın. Sen istemeden
vermeli ipi ya da sıkını almalı. Aşağıda iken senin yanında olduğunu hissettirmeli, “oraya değil yandaki sete koy ayağını”
dediğinde “oh be” dedirtmeli.

Seni ve sınırlarını senin kadar tanımalı. Gerektiğinde ego patlamana engel olmalı, “dur, yapabilirsin evet ama şimdi değil”
diyebilmeli. Ya da kendine güvenini kaybettiğinde en büyük desteğin olmalı.

Ve ona duyduğun güvene, o da sahip olmalı…

Can

02.05.2012

This entry was posted on 02 Mayıs 2012 at 08:34 and is filed under Dağcılık. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply (name & email required)